Ostoja Sobkowsko-Korytnicka

Kategoria

SOO - Obszar Specjalnej Ochrony Siedlisk

Kod

PLH260032

Położenie - powiaty

kielecki, jędrzejowski

Położenie geograficzne i opis obszaru

Ostoja położona jest w mezoregionie Dolina Nidy oraz częściowo w obrębie mezoregionu Pogórze Szydłowskie. Występują tu skały osadowe z ery paleozoicznej i mezozoicznej przykryte przez młodsze osady z okresu miocenu. Na obszarze, gdzie występują wapienie rozwinął się kras. Ostoja obejmuje dolny fragment doliny rzeki Nidy, która charakteryzuje się płaskim dnem podlegającym zalewom. Meandrująca rzeka tworzy liczne starorzecza. Teren ostoi charakteryzuje się wydłużonymi, łagodnie zaokrąglonymi wzgórzami między którymi występują liczne wąwozy i jary.

Powierzchnia

2206,10 ha.

Wartość przyrodnicza i znaczenie

Ostoja Sobkowsko-Korytnicka zabezpiecza areał występowania muraw kserotermicznych i stanowi połączenie pomiędzy tymi siedliskami na Ponidziu i w Obszarze Chęcińskim. Stanowi również przedłużenie Doliny Nidy ku północy będąc łącznikiem z Białą Nidą i Czarną Nidą, a dalej Lubrzanką i Wierną Rzeką. Jest zatem istotnym korytarzem ekologicznym obejmującym naturalne rzeki niżowe oraz towarzyszące im łąki świeże i zmiennowilgotne, a także wzgórza głównie o charakterze kserotermicznym. Najcenniejsze obok muraw kserotermicznych są siedliska wapiennych piasków Koelerion glaucae, szczególnie tutaj dobrze zachowanych. Ostoja jest jednocześnie jednym z większych kompleksów łąk naturowych w regionie. W obszarze stwierdzono 13 siedlisk przyrodniczych z Załącznika I Dyrektywy Siedliskowej. Godne uwagi są też starorzecza Nidy. Szerokie, piaszczyste koryto rzeczne zasiedla bardzo liczna populacja trzepli zielonej Ophiogomphus cecilia, jedna z istotniejszych w regionie oraz dwa naturowe gatunki ryb – koza Cobitis taenia i piskorz Misgurnus fossilis oraz kolejne trzy chronione gatunki. Dolinę zasiedlają także trzy gatunki mięczaków: skójka gruboskrupowa Unio crassus, poczwarówka zwężona Vertigo angustior, poczwarówka jajowata Vertigo moulinsiana i jeden gatunek motyla dziennego z Załącznika II Dyrektywy Siedliskowej - czerwończyk nieparek Lycaena dispar. Rozległe łąki i kompleks stawów w Korytnicy stanowią istotne tereny żerowiskowe i lęgowe dla ptaków wodno-błotnych i miejsce rozrodu kumaka nizinnego Bombina bombina.
Pod względem występowania malakofauny w ostoi występują dobre warunki dotyczące podłoża geologicznego, wilgotności siedlisk oraz warunków ekologicznych rzeki Nidy. Siedliska mające duże znaczenie dla ochrony poczwarówki zwężonej to nawęglanowe, wilgotne łąki. Mikrosiedliska w których występuje poczwarówka jajowata są mniej liczne ale mają duże znaczenie dla ochrony gatunku.

Instytucja lub osoba zbierająca informacje

Alojzy Przemyski - Zakład Botaniki Uniwersytet Humanistyczno-Przyrodniczy Jana Kochanowskiego w Kielcach
Piotr Przemyski
Joanna Przybylska, Roman Maniarski - Towarzystwo Badań i Ochrony Przyrody
Jadwiga Barga-Więcławska - Zakład Zoologii Uniwersytet Humanistyczno-Przyrodniczy Jana Kochanowskiego w Kielcach
Waldemar Iwański
Mirosław Przybylski, Zbigniew Kaczkowski  - Uniwersytet Łódzki
Mirosław Cieśla  - Szkoła Główna Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie